O mnie
Malarstwo w długoterminowych cyklach
JOANNA BŁONIARZ (UR. 1973) STUDIOWAŁA NA WYDZIALE MALARSTWA AKADEMII SZTUK PIĘKNYCH W KRAKOWIE, W PRACOWNIACH PROF. LESZKA MISIAKA I PROF. WŁODZIMIERZA KUNZA.
DYPLOM UZYSKAŁA W 1998 R.
Prowadzi nad polskim morzem Galerię Dok Art. Jej drugim domem jest Holandia. Wszystkie te miejsca znajdują odzwierciedlenie w pracach artystki, od metropolii, industrialnych pejzaży, aż po przestrzenie tworzone przez naturę, głównie morze.
Kolejne etapy artystycznych poszukiwań wiążą się z funkcjonowaniem człowieka w środowisku, dopatrywaniem się analogii między sztuką a codziennością.
Jej twórczość zyskała uznanie na poziomie ogólnokrajowym już w okresie holenderskim. Została zakwalifikowana do prestiżowego programu Rijksakademie van beeldende kunsten w Amsterdamie oraz jako jedyna artystka została wytypowana przez jury z Luc Tuymansem do reprezentowania prowincji Gelderland do Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst w jednej z edycji.
W kolejnych latach jej praktyka ewoluowała w stronę projektów site-specific, metamorfoz obiektów oraz badania relacji między scenografią a psychologią przestrzeni. Swoją obecność w holenderskim obiegu sztuki zaznaczyła m.in. reprezentując Polskę na międzynarodowej wystawie pływającej na Hofvijver w Hadze (przed budynkiem Parlamentu) oraz uczestnicząc w ekspozycjach w surowych przestrzeniach, m.in. w De Vasim w Nijmegen – kultowym miejscu dla sztuki eksperymentalnej mieszczącym się w dawnej fabryce.
W ostatnim czasie jej działania skupiły się na stworzeniu autorskiej, interdyscyplinarnej przestrzeni dialogu nad polskim morzem. Jako inicjatorka projektu łączącego pracownię z otwartą galerią, zorganizowała tam dwie edycje Salonu Sztuki– wystaw zbiorowych budujących nową płaszczyznę kontaktu z odbiorcą.
Moja praca jest multidyscyplinarna.
Do każdego projektu podchodzę jak gdyby był pierwszym. Celowo nie mam zaplanowanego z góry ani stałego medium, którym się posługuję jak również założonego efektu końcowego. Badam czy obraz będący zjawiskiem samym w sobie, mieści się w wyznaczonych ramach, czy jest tylko kadrem lub fragmentem? W poszukiwaniu tego co umowne i uniwersalne, wolno interpretuję osobiste wyobrażenia czasu i przestrzeni. W każdym procesie to właśnie obraz lub inny podmiot mnie prowadzi.
Moje cykle obrazów przenikają się i dopełniają nawzajem, tworząc spójną, wielowarstwową narrację. Brak wyraźnej linii czasowej między nimi podkreśla ich wzajemne powiązania i wspólne wątki, które eksplorują złożoność ludzkiego doświadczenia, introspekcję, refleksję nad naturą i czasem oraz uniwersalne motywy obecne w życiu każdego z nas. Przez trzy dekady twórczości nieustannie rozwijam swoje umiejętności i techniki, starając się tworzyć dzieła, które są zarówno głęboko osobiste, jak i uniwersalnie zrozumiałe.
Obok sztuk wizualnych zajmuję się scenografią wnętrz. Przeprowadzam wizualnie metamorfozy istniejących obiektów oraz wydobywam osobowość spójną z ich historią, kontekstem i przeznaczeniem. Malarstwo Anselma Kiefere, Luca Tuymansa, Marlene Dumas oraz fotografia Antona Corbijna były moimi pierwszymi inspiracjami i znacząco wspierały podyplomową autoedukację, prace site specific oraz świadomy wpływ kontekstu i trójwymiarowość form.